Van wie is de auto?
- 5 mrt 2016
- 3 minuten om te lezen
Via Facebook leerden een man en vrouw elkaar in oktober 2015 kennen. Na een romantische, verliefde periode zagen zij elkaar toch minder door een roze bril. De relatie eindigde alweer op 17 december 2015.
Je kunt je afvragen wat er toch mis kon gaan tijdens zo'n korte relatie. Nou, toch al aardig wat.
De man kocht op 4 november 2015 voor een bedrag van € 11.000,- een mooie auto. Deze auto werd op naam van de vrouw gezet. Toen bleek dat de man zich een nieuwer model van deze auto kon veroorloven, ruilde hij de auto op 7 december 2015 in voor het nieuwere model auto. Hij moest daarvoor € 6.500,- bijbetalen. Ook nu weer werd de auto op naam van de vrouw gezet.
Enkele dagen nadat de relatie beëindigd werd, heeft de vrouw de auto door een bergingsbedrijf laten wegslepen. De man mocht vervolgens na een kort geding (spoedprocedure) op 4 januari 2016 beslag laten leggen op de auto voor de periode totdat er duidelijkheid zou bestaan over van wie de auto is.
Oke, nog even alles op een rijtje:
oktober 2015 - begin relatie via Facebook
4 november 2015 - de man koopt auto voor € 11.000,-
7 december 2015 - de man ruilt de auto in voor nieuwer model auto en betaalt € 6.500,- bij
17 december 2015 - einde relatie
eind december 2015 - de vrouw laat de auto wegslepen
4 januari 2016 - de man laat beslag leggen op de auto
De grote vraag waarover de rechtbank nu moest beslissen was: van wie is de auto?
Volgens de vrouw was de auto van haar, omdat deze op haar naam stond. De man zou haar deze auto hebben geschonken. De auto stond bij haar thuis en zij reed ook in de auto. Omdat zij de kosten van de auto niet kon betalen, zou zij met de man hebben afgesproken dat hij die zou voldoen. Als de man de auto een keer nodig had, gaf zij hem op verzoek de sleutels.
De man had een ander verhaal. Volgens hem is hij eigenaar (gebleven) van de auto. Omdat de vrouw in een andere woonplaats woonde en de man daar vaak verbleef, heeft hij de auto op haar naam gezet. Alleen op die manier kon hij een parkeervergunning aanvragen in de woonplaats van de vrouw. De kentekenadministratie was alleen maar administratief. De man heeft de auto besteld, betaald, erin rond gereden, alle kosten voldaan en de auto onder zich gehouden. Voor zijn werk als consultant heeft hij de auto nodig, stelde de man. EndFragment
De rechtbank bekeek wie eigenaar van de auto is.
De man en de vrouw stelden allebei dat zij steeds in de auto hebben gereden en dat zij hem bij zich hadden. Volgens de vrouw gaf zij de auto aan de man als hij die nodig had, maar op de zitting bleek dat de man beide sleutels van de auto in bezit had. Daarnaast kon de vrouw niet goed uitleggen hoe de man steeds naar haar toe kwam en hoe hij weer naar huis ging als dat niet in de auto was. De stelling dat de vrouw in de auto reeds vond de rechtbank dus niet aannemelijk.
Ook had de vrouw op geen enkele manier aannemelijk gemaakt dat sprake was van een schenking. De man heeft dat uitdrukkelijk weersproken. Uit een aantal Whatsapp-berichten die de vrouw aan de rechtbank heeft laten lezen, blijkt wel dat de auto op haar naam zou worden gezet maar dat betekent nog niet dat er sprake was van een schenking.
De rechtbank geeft aan dat de tenaamstelling op het kentekenbewijs op zich nog niet direct bewijst van wie de auto is. De man heeft de auto gekocht, betaald en ook alle kosten van de auto (waaronder de verzekeringspremie) voldaan. Het is heel goed mogelijk dat de auto op naam van de vrouw is gezet vanwege de parkeervergunning. De auto wordt geacht eigendom van de man te zijn. Zelfs als de man zich tijdens de relatie mogelijk anders heeft voorgedaan en de vrouw zich bedrogen voelt, maakt dit het niet anders.
Heeft u een vraag over een verdeling, neemt u dan gerust contact met mij op.
Ook interessant:
EndFragment
Opmerkingen