Omgang met grootouders

Het komt helaas nogal eens voor dat grootouders geen contact meer hebben met hun kleinkinderen. Soms ontstaat dat na een echtscheiding, maar ook in situaties waar ouders en grootouders van mening verschillen.

Stel dat de ouders om welke reden dan ook de kleinkinderen weghouden bij de grootouders. Kunnen de grootouders dan om een omgangsregeling vragen?

Wat staat er in de wet?

In de wet staat het volgende:

"Het kind heeft het recht op omgang met zijn ouders en met degene die in een nauwe persoonlijke betrekking tot hem staat. De niet met het gezag belaste ouder heeft het recht op en de verplichting tot omgang met zijn kind."

Het kind heeft dus recht op omgang met zijn ouders. Daarnaast heeft het kind recht op omgang met degene die in een nauwe persoonlijke betrekking tot hem staat.

Wat wordt er bedoeld met een nauwe persoonlijke betrekking? Om daarop antwoord te geven, is het Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens belangrijk. Daarin staat:

"Een ieder heeft recht op respect voor zijn privé leven, zijn familie- en gezinsleven, zijn woning en zijn correspondentie."

Inmenging door een openbare autoriteit is niet toegestaan, tenzij dit in een democratische samenleving noodzakelijk is in het belang van de nationale of openbare veiligheid of het economisch welzijn van het land, het voorkomen van wanordelijkheden en strafbare feiten, de bescherming van de gezondheid of de goede zeden of voor de bescherming van de rechten en vrijheden van anderen.

Kortom, iedereen verdient respect voor het privé-, familie- en gezinsleven.

Wat zegt de rechtbank Den Haag?

"Naar het oordeel van de rechtbank is de band tussen kleinkinderen en hun grootouders – door de bloedband via de ouder van het kind, het kind van de grootouders – van een eigen en bijzondere aard, juist bij “normaal” contact tussen hen, omdat dat contact niet wordt belast door verplichtingen van opvoedkundige aard.

Veel mensen genieten van hun kleinkinderen (“wel de lusten, niet de lasten”, is een veelgehoorde uitspraak) en veel kinderen genieten van hun grootouders, juist omdat daar soms net iets meer mag of zij een beetje meer worden verwend dan thuis. In het algemeen begrijpen kinderen ook heel goed dat die situatie bij grootouders niet de norm is.

Voor een nauwe persoonlijke betrekking tussen grootouders en kleinkinderen is naar het oordeel van de rechtbank dan ook niet méér nodig dan geregeld en wederzijds als plezierig ervaren contact, in de zin van bezoekjes, oppassen, logeerpartijtjes, gezamenlijk uitstapjes e.d."

Wat heeft de uitspraak van de rechtbank tot gevolg?

Lange tijd was het ingewikkeld om aan te tonen dat er sprake was van een nauwe persoonlijke betrekking tussen de kleinkinderen en grootouders. Veel bewijsstukken waren nodig om aan te tonen dat de grootouders aanzienlijk betrokken waren bij de verzorging en opvoeding van de kinderen.

Uit de overwegingen van de rechtbank Den Haag blijkt dat slechts nodig is dat er regelmatig een plezierig contact is geweest, zoals bijvoorbeeld een bezoekje of logeerpartijtje. Oftewel, de grootouders kunnen nu veel gemakkelijker verzoeken om een omgangsregeling met de kleinkinderen.

Lukt het dan altijd om een omgangsregeling met de kleinkinderen te krijgen?

De rechtbank toetst een aantal wettelijke criteria om te bepalen of er een omgangsregeling met opa en oma moet komen.

Samengevat staat in de wettelijke criteria dat de omgangsregeling er komt, tenzij:

• de omgang ernstig nadelig is voor de lichamelijke of geestelijke ontwikkeling van het kleinkind;

• de grootouder(s) kennelijk ongeschikt of niet in staat is tot omgang;

• het kleinkind van 12 jaar of ouder ernstige bezwaren heeft tegen omgang;

• omgang op een andere manier in strijd is met het belang van het kleinkind.

Het is natuurlijk per situatie verschillend hoe de rechter oordeelt.

Heeft u vragen of wilt u van gedachten wisselen? Neemt u dan vrijblijvend contact op of maak direct een afspraak.

#grootouders #omgang #omgangsregeling #nauwepersoonlijkebetrekking #kinderen